Bijlage bij de brief aan de raadsleden van de commissie Werk, Participatie en Armoede, 8 september 2010, en bij de brief aan de wethouder, 14 september 2010. Tevens was dit ingediend als zienswijze bij DWI in het kader van de inspraakprocedure rond de wijziging van de Verordening Inburgering Amsterdam.

Commentaar op en vragen over voorgestelde Wijziging van de Verordening Inburgering Amsterdam

Vragen over Artikel 3.2b: Voorbereiding en vaststelling persoonlijk inburgeringsbudget

De inburgeraar dient twee offertes in te leveren van inburgeringsbedrijven die in het bezit zijn van het Keurmerk inburgeren en KCE-gecertificeerd zijn. Het Keurmerk inburgeren vereenvoudigt de beoordeling of het inburgeringstraject dat wordt geoffreerd kwalitatief aan de eisen voldoet. Een KCE-certificaat wordt verlangd, omdat daaruit blijkt dat het inburgeringsbedrijf bevoegd is examens af te nemen. (...)Indien beide offertes voldoen aan de eisen, kiest het college voor de offerte van het inburgeringsbedrijf met de beste prijs-kwaliteitsverhouding en wordt daarmee een overeenkomst gesloten. (toelichting artikel 3.2, pagina 14)

Waarom wordt het KCE certificaat verlangd? Op dit moment is het KCE-certificaat alleen van belang voor instellingen die het inburgeringsexamen afnemen. Wanneer de inburgeraar zijn inburgering wil afsluiten met het Staatsexamen is het niet relevant dat een inburgeringsbedrijf het certificaat bezit, want het Staatsexamen wordt afgenomen door de DUO IB groep en niet door het inburgeringsbedrijf. Ook wanneer de inburgeraar zijn inburgering wil afsluiten met het inburgeringsexamen kan het heel goed zo zijn dat de instelling die de cursus verzorgt een andere is dan de instelling die het examen afneemt. In Amsterdam hebben dus alleen die instellingen die ook het inburgeringsexamen afnemen het KCE-certificaat. Dit is dus een onredelijke en onmogelijke eis, en lijkt op een fout te berusten.

Waarom wordt het keurmerk inburgeren verlangd?
De hoogopgeleide cursist wil zo snel en goed mogelijk de Nederlandse taal leren en zich voorbereiden op het Staatsexamen NT2 programma II. Er zijn in Amsterdam talloze instellingen die hiervoor cursussen aanbieden, vele hiervan hebben geen Keurmerk inburgeren. Het wel of niet in bezit zijn van het Keurmerk inburgeren zegt niets over de kwaliteit van het gegeven onderwijs. Eisen dat de inburgeraar de cursus volgt bij een instelling met het Keurmerk inburgeren is alleen een beperking van de keuzemogelijkheid. Het reguliere aanbod van de gemeente Amsterdam is al beperkt tot instellingen met het Keurmerk inburgering. Juist daarom is het extra wenselijk dat de inburgeraars die gebruik willen maken van het PIB kunnen kiezen uit een ruimer aanbod van cursusinstellingen.

Waarom moet de inburgeraar twee offertes inleveren?
Het inleveren van twee offertes maakt het kiezen van een taalschool voor de inburgeraar nodeloos ingewikkeld. Het PIB is ingevoerd om het de inburgeraar mogelijk te maken een traject volgens eigen wens uit te stippelen. Amsterdam wil het PIB reserveren voor onder andere de hoogopgeleide inburgeraars. Ga er dan ook vanuit dat die hoog opgeleide inburgeraar een verantwoorde keuze kan maken en laat één offerte genoeg zijn. De inburgeraar die twijfelt aan zijn beoordelingsvermogen kan natuurlijk altijd meerdere offertes aanvragen en vervolgens de gemeente om advies vragen, maar laat het geen plicht zijn.

Waarom neemt uiteindelijk het college de beslissing over de twee offertes?
Als beide offertes voldoen aan de criteria, dan kan de inburgeraar toch zelf een keuze maken?

Vragen en opmerkingen over de eigen bijdrage

Waarom wordt de eigen bijdrage van € 270,- voor de vrijwillige inburgeraar bijdrage afgeschaft?
Waarom moet bijvoorbeeld een Italiaan die al een paar jaar in Nederland woont, altijd een goede baan heeft gehad en nu misschien werkloos is een gratis cursus Nederlands krijgen? Waarom moet bijvoorbeeld de Amerikaans partner van een goed verdienende man een gratis cursus Nederlands krijgen? Behalve dat ik niet inzie waarom de Amsterdamse gemeenschap deze cursussen betaalt, verstoort de gemeente Amsterdam met dit beleid de markt van taalaanbieders in Amsterdam. In Amsterdam zijn twee taalscholen aan wie het aanbod van de hoger opgeleide inburgeraars is gegund. Er zijn naar mijn schatting wel 100 aanbieders, variërend van grote instellingen tot privè-personen, die lessen Nederlandse taal aanbieden. Deze instellingen kunt nooit concurreren met een gratis aanbod van de gemeente. Een eigen bijdrage van € 270,- stelde al weinig voor, maar afschaffing van deze eigen bijdrage maakt het nog erger. Juist een PIB zou deze oneigenlijke concurrentie enigszins kunnen opheffen, maar dan moeten wel al die aanbieders in aanmerking kunnen komen voor een door het PIB gefinancierd traject. Ten slotte is een financiële drempel ook heel nuttig voor de motivatie en de inzet van de cursist; een cursist die zelf (een gedeelte van) de cursus moet betalen meldt zich minder vaak afwezig en zet zichzelf meer in voor het halen van een hoog rendement uit een cursus dan een cursist voor wie alles 'gratis' is.

Vragen over de maximale vergoeding:

Bij het voorstel is een 'tabel maximum bedragen Persoonlijk Inburgeringsbudget' toegevoegd. In deze tabel wordt een onderscheid gemaakt tussen leerders met een 'snel leervermogen' en leerders met een 'gemiddeld leervermogen'. Ook wordt er onderscheid gemaakt tussen het afsluitende examen; het inburgeringsexamen, het Staatsexamen NT2 programma 1 en het Staatsexamen NT2 programma II. De maximale vergoeding voor een snelle leerder die Staatsexamen NT2 II gaat doen is € 2700,-; die van een snelle leerder die het inburgeringsexamen gaat doen is € 4050,-. Vraag 1: Wat is hiervan de logica?

Vraag 2: Mag een snelle leerder zelf nog kiezen of hij het Staatsexamen of het Inburgeringsexamen wil doen?

brief aan de raadsleden 8 september 2010
brief aan de wethouder 14 september 2010
ingezonden brief op diverse fora over het PIB

PIB pagina


sitemap    © Annelies Braams/Nedles - Nieuwe Herengracht 145, 1011 SG Amsterdam - 0206243510 - info@nedles.nl - kvk 34311885