|
Over het Persoonlijk Inburgerings Budget (PIB)
Onderstaande tekst plaatste ik eerder op diverse groepen van LinkedIn en op de site van de BVNT2.
Regelmatig wind ik mij op over de regelgeving rond de inburgering, met name over hoe het in Amsterdam geregeld is. Meestal leidt die opwinding nergens toe.
Nu ligt er een voorstel tot wijziging van de verordening inburgering Amsterdam, waarin met name de invoering van het Persoonlijk Inburgeringsbudget (PIB) beschreven wordt.
In dit voorstel staan weer zoveel ergerlijke dingen dat ik dacht dat dit een goed moment was om te proberen enige invloed op de regelgeving in Amsterdam uit te oefenen.
Het voorstel wordt komende tijd in de raadscommissie voor Werk, Inkomen en Participatie besproken waarna het aan de gemeenteraad wordt voorgelegd. Het voorstel is in te zien op http://www.dwi.amsterdam.nl/@339830/geef_uw_mening_over/
Tot en met 6 augustus kon men commentaar leveren op de voorgestelde wijziging; dat heb ik op de valreep gedaan. Maar ik denk er sterk over om ook te proberen in de raadscommissie mijn zegje te doen of politieke partijen te benaderen.
Ik hoor graag van collega's of mensen mijn kritiek delen, of er juist totaal anders tegenaan kijken. En ik hoor ook graag ideeën hoe de politiek zo te beïnvloeden dat dit voorstel niet wordt aangenomen.
Mijn grootste ergernissen:
- Een inburgeraar - vrijwillig of verplicht - komt alleen in aanmerking voor een PIB als hij offertes heeft van twee instellingen die beide zowel het keurmerk inburgeren hebben als het KCE certificaat. Het keurmerk inburgeren (ik heb het) zegt weinig over de inhoudelijke kwaliteit van de taalaanbieder en het KCE certificaat heeft volgens mij alleen betrekking op het afnemen van examens.
- Waarom moet de inburgeraar twéé offertes inleveren?
Het inleveren van twee offertes maakt het kiezen van een taalschool voor de inburgeraar nodeloos ingewikkeld. Het PIB is ingevoerd om het de inburgeraar mogelijk te maken een traject volgens eigen wens uit te stippelen. Amsterdam wil het PIB reserveren voor onder andere de hoogopgeleide inburgeraars. Ga er dan ook vanuit dat die hoog opgeleide inburgeraar een verantwoorde keuze kan maken en laat één offerte genoeg zijn. De inburgeraar die twijfelt aan zijn beoordelingsvermogen kan natuurlijk altijd meerdere offertes aanvragen en vervolgens de gemeente om advies vragen, maar laat het geen plicht zijn.
- De eigen bijdrage van € 270,- voor de vrijwillige inburgeraar komt te vervallen. Dit betekent dat in principe zowat iedere in Amsterdam wonende buitenlander een gratis cursus kan krijgen van de gemeente, maar maar dat het merendeel van de instituten / individuen / taalscholen die klanten niet kan krijgen door de idiote regels van de gemeente. Hiermee verziekt de gemeente Amsterdam mijns inziens de markt. Ik heb nu al twee potentiële klanten gehad die bij mij een cursus zouden willen volgen, maar uiteindelijk toch kiezen voor een gratis aanbod van de gemeente. Terecht vanuit het standpunt van de cursist bezien, maar onuitstaanbaar voor de cursusinstantie.
Ik zou willen dat het PIB wordt aangewend om werkelijke keuzevrijheid voor de inburgeraar te creëren, dus: de vrijwillige of verplichte inburgeraar die met een PIB zijn of haar inburgering wil regelen zou volstrekt naar eigen vrije keuze een taalaanbieder / taalschool / taalbedrijf moeten kunnen uitkiezen, los van welk keurmerk dan ook. Een inschrijving bij de Kamer van Koophandel zou voldoende moeten zijn. Amsterdam wil het PIB alleen inzetten voor speciale groepen; hoger opgeleiden en mensen met een medische beperking. Zeker voor de groep hoger opgeleiden zou Amsterdam moeten vertrouwen in het beoordelingsvermogen van de inburgeraars; die hebben er tenslotte ook geen belang bij hun PIB te verkwanselen aan slecht onderwijs.
|
